‘ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ’, του Νίκου Κούνδουρου

Ιούλιος του 1974. H χούντα έχει μόλις πέσει και η Αθήνα ένα καζάνι που ακόμη βράζει,  με τον λαό να πανηγυρίζει  για την πτώση της δικτατορίας. Οι κινηματογραφιστές της εποχής παίρνουν στα χέρια τους τις κάμερες και οργώνουν τους δρόμους, καταγράφοντας τον παλμό των ιστορικών αυτών ημερών.Ο Νίκος Κούνδουρος τότε ήταν ήδη καταξιωμένος σκηνοθέτης, γνωστός και πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας. ΄Εχοντας ‘περάσει’ και ο ίδιος από τη Μακρόνησο για τις ιδέες του, παθιάζεται από την ορμή του πλήθους που ξεχύνεται στους δρόμους της μεταπολιτευτικής Αθήνας και αποφασίζει να γυρίσει τη μοναδική ταινία-ντοκιμαντέρ της φιλμογραφίας του.

Μαζί με πέντε διευθυντές φωτογραφίας, μεταξύ των οποίων ο Νίκος Καβουκίδης και ο Νίκος Γαρδέλης, γυρίζουν ‘Τα τραγούδια της φωτιάς’ και καταγράφουν με γλαφυρότητα τον επαναστατικό παλμό της εποχής. Κύριος κορμός της ταινίας οι δύο μεγάλες συναυλίες που διοργανώθηκαν στην Αθήνα: η συναυλία του Γιάννη Μαρκόπουλου στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας τον Ιούλιο του 1974 και του Μίκη Θεοδωράκη στο Στάδιο Καραϊσκάκη τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου. Οι σημαντικότεροι εκπρόσωποι του πολιτικού τραγουδιού είναι επί σκηνής (Λοΐζος, Μερκούρη, Ξυλούρης, Νταλάρας, Φαραντούρη, Κωχ, Χαλκιάς, Καλογιάννης, Γαργανουράκης) και τραγουδούν ελεύθερα τα απαγορευμένα τραγούδια την περίοδο της 7ετίας.Η ταινία όμως παρά τον τίτλο της, δεν περιέχει μόνο τραγούδια. Περιέχει και «φωτιά». Παρακολουθούμε αποσπάσματα από την κηδεία στην Κύπρο του δολοφονημένου νεαρού Λοϊζου. Η κηδεία είναι μια σιωπηλή διαδήλωση με πλακάτ όπου αναγράφονται συνθήματα όπως «Murdered by C.I.A.». Ακόμη παρακολουθούμε σκηνές από την πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου το Νόέμβρη 1974 στο κέντρο της Αθήνας, όπου τα πλήθη στο δρόμο ετοιμάζονται για την απαγορευμένη πορεία. Παρακολουθούμε ακόμη τη συνέντευξη του Χρήστου Ρεκλείτη, ο οποίος περιγράφει με λεπτομέρειες τα βασανιστήρια στα οποία υπεβλήθη στα χέρια της Ασφάλειας και καταγγέλλει επώνυμα τους βασανιστές του Η ταινία κλείνει με τον Μίκη Θεοδωράκη να θεριεύει με τη «Ρωμιοσύνη», τους τραγουδιστές να τον περιστοιχίζουν και τους θεατές να παραληρούν.Ο Νίκος Κούνδουρος έχει πει για την ταινία αυτή: «Το μόνο ντοκιμαντέρ που έχω φτιάξει, μια ταινία συντεθειμένη από φωνές και αιτήματα όπως αυτά διαμορφώθηκαν στους δρόμους της Αθήνας αμέσως μετά την παλινόρθωση της Δημοκρατίας. Μια ταινία ωδή στη λευτεριά».

 


by

Notice: Undefined index: sidebar-2 in /var/www/vhosts/kileagn.com/httpdocs/wp-content/themes/adventure/functions.php on line 168

Notice: Undefined index: sidebar-3 in /var/www/vhosts/kileagn.com/httpdocs/wp-content/themes/adventure/functions.php on line 168