“Ο ΞΕΝΟΣ” , του Φρανσουά Οζόν

Ολοκληρώνονται οι εβδομαδιαίες προβολές επιλεγμένων ταινιών, που διοργανώνει κάθε καλοκαίρι η “Λέσχη Κινηματογράφου Αγίου Νικολάου”, σε συνεργασία με την Δημοτική Ανώνυμη Εταιρεία Αγίου Νικολάου (Δ.Α.Ε.Α.Ν), με μια εξαιρετική γαλλική ταινία που μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη ένα από τα πιο εμβληματικά λογοτεχνικά βιβλία του 20ού αιώνα.

Ο Γάλλος σκηνοθέτης Φρανσουά Οζόν διασκευάζει με σεβασμό τον «Ξένο» του Αλμπέρ Καμί, παραμένοντας κοντά στο κείμενο, στα γεγονότα και στην ατμόσφαιρα του μυθιστορήματος. Ο «Ξένος» προβάλλεται την Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2026 στις 21:15, στον θερινό, δημοτικό κινηματογράφο ‘Χριστίνα’, με γενική είσοδο 6 ευρώ. Είναι Γαλλικής παραγωγής 2025, διάρκειας 122΄ και κατάλληλο άνω των 15 ετών. Πρωταγωνιστούν οι: Μπενζαμέν Βουαζέν, Ρεμπέκα Μαρντέρ, Πιερ Λοτέν, Ντενί Λαβάν.

Η ιστορία μας μεταφέρει στην αποικιοκρατική Αλγερία της δεκαετίας του ’40. Ακολουθούμε τον Μερσό, έναν ασήμαντο, νεαρό Γάλλο υπάλληλο γύρω στα τριάντα, που μοιάζει παντελώς αδιάφορος για όσα συμβαίνουν γύρω του. Ακόμη και ο θάνατος της μητέρας του τον βρίσκει απαθή, σχεδόν αδιάφορο, όπως περίπου και κάθε άλλο γεγονός. Θάβει τη μητέρα του χωρίς να δείξει το παραμικρό συναίσθημα και την επόμενη ημέρα ξεκινά μια σχέση με τη Μαρί, συνάδελφό του στη δουλειά. Επιστρέφει στη ρουτίνα του, μέχρι που η τυχαία συνάντησή του με ένα Άραβα σε μια παραλία θα οδηγήσει σε ένα αδικαιολόγητα βίαιο ξέσπασμά του. Στην συνέχεια η ταινία μας μεταφέρει στην δικαστική αίθουσα, όπου η κοινωνία μοιάζει να καταδικάζει τον νεαρό περισσότερο για την απάθειά του παρά για το ίδιο το έγκλημα…

Πολύ σοφά, ο Οζόν επεμβαίνει ελάχιστα στο κλασικό μυθιστόρημα του Αλμπέρ Καμί, παρουσιάζοντας μια στιλιζαρισμένη, συναρπαστικά κυνική οπτική στην παντελή έλλειψη νοήματος της σύγχρονης πραγματικότητάς μας. Αποτυπώνει με διεισδυτική εμβρίθεια τα πολλαπλά, ηθικά και υπαρξιακά, αδιέξοδα ενός ήρωα ο οποίος αναζητά, μα δεν βρίσκει κανένα πάθος στη ρηχή καθημερινότητά του.

Τοποθετημένο στην Αλγερία του ’40, το έργο κουβαλά αναπόφευκτα και το φορτίο της αποικιοκρατίας, με τους Γάλλους εποίκους να κατέχουν την εξουσία και τους ντόπιους Αραβες είναι «αόρατοι». Η ταινία όμως προσεγγίζει περισσότερο υπαινικτικά παρά άμεσα το θέμα της αποικιοκρατικής βίας, αλλά με συναρπαστικά κυνική οπτική επικεντρώνεται στην απουσία νοήματος στην ζωή μας.

Η ασπρόμαυρη φωτογραφία δίνει στο αλγερινό τοπίο μια σχεδόν εξωπραγματική διάσταση,  σαν σκηνικό τραγωδίας, τονίζοντας τη σωματική έξαψη και την αίσθηση της ασφυξίας. Ο ρυθμός είναι αργός, τελετουργικός, γεμάτος σιωπές και βλέμματα. Ο πρωταγωνιστής δίνει στον Μερσό μια αινιγματική ακινησία, ενσαρκώνοντας έναν άνθρωπο που στέκεται απέναντι στον κόσμο χωρίς να τον αγγίζει και χωρίς να επηρεάζεται από αυτόν.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ


by